Log in
Het bijwonen van hindoeïstische rituelen op de oever van de rivier de Ganges in India hielp fotograaf Martijn Heil bij het rouwen over de vroege dood van zijn moeder.
Martijn Heil

Het is alweer ruim 32 jaar geleden dat ik samen met mijn twee broers en vader in onze woonkamer bij het sterfbed van mijn moeder stond. Ze was 58 jaar en had na een slopend ziekteproces onze huisarts gevraagd een einde aan haar leven te maken. De euthanasiewet was nog niet aangenomen, haar dood werd dan ook direct bij de plaatselijke rechercheur gemeld. Die besloot om meteen ter plekke een onderzoek in te stellen. Van opbaren en rustig afscheid nemen kon geen sprake zijn. Ons verdrietige gezelschapje werd aan verhoren onderworpen, het onderzoek zou later in het gerechtelijk laboratorium een vervolg krijgen. Bestaat er zoiets als zielsverhuizing waarvoor je rustig de tijd moet nemen? Heeft mijn moeder iets gemerkt van de commotie direct na haar overlijden en van onze ontzetting daarover?

Aan de Ganges

Nu ik zoveel jaren later samen met mijn oudste dochter (die ik naar mijn moeder heb vernoemd) op de oever van de Ganges een Aarti-ceremonie bijwoon…

Prijs

Fotograaf/publicist Martijn Heil is genomineerd voor De Zilveren Camera (categorie documentaire fotografie).