Log in
Hayat hoopt dat haar ouders kiezen voor een graf hier. “In Nederland woon je simpelweg te ver weg om onderdeel te zijn van het rouwproces in Marokko en je kunt ook niet zomaar het graf bezoeken.”
Hayat

Mijn oma is overleden. Een paar dagen geleden had mijn vader haar juist nog gebeld met de blijde mededeling dat hij een ticket had geboekt. De drukte op het werk hield aan, maar over drie weken kon hij zijn moeder een omhelzing geven. Het is nog steeds druk op het werk, maar nu gaat hij alsnog. Met een haastig ingepakte trolley en een verslagen gezicht staat hij in de rij bij de incheckbalie. Hij zegt weinig, controleert twee keer alle papieren en richt zijn blik op de tegels van de vertrekhal.

Te laat

Zodra er vanuit Marokko een overlijdensbericht komt, begint een race tegen de klok. Het is binnen de islam gebruikelijk een dode zo snel mogelijk naar zijn laatste rustplaats te brengen, het liefst nog dezelfde dag. Als je geluk hebt, wordt er één dag gewacht maar als buitenlandse familie ben je eigenlijk steevast te laat. Zo ook nu. Mijn oma is ’s ochtends thuis overleden. Haar kinderen willen…