Wat te doen als de rouw en verdriet die een uitvaartondernemer dagelijks tegenkomt, ook jezelf te veel dreigt te worden? Hulp inschakelen van een coach of therapeut. Zeker, als dat echt nodig is. Maar uitvaartondernemers, van eenpitter tot een groot bedrijf, doen liever eerst een beroep op collega’s, om mentale belasting weg te nemen en nog liever: te voorkomen.
Voor de uitvaartondernemer is de dood dagelijkse kost, de tranen zijn van de nabestaanden, de rouw en het verdriet neemt de professional niet mee naar huis, aan hem of haar de taak om te midden van al die emoties een uitvaart in goede banen te leiden. Maar toch: dan is er die heftige suïcide die je nog dagen bijblijft, je ligt nachten wakker van dat jonge kind dat nog een heel leven voor zich had, of er is die moeder die je opeens doet denken aan de dood van je eigen moeder. Wat dan, als de emoties ook op jezelf gaan drukken?
Log in of abonneer om het artikel te lezen.
Wilt u een account aanmaken?
Registreer