Log in
Contact, of juist geen contact met overledenen: elke religie, stroming en cultuur gaat daar op een eigen manier mee om. Chinezen geven de geest geld mee, hindoestanen laten de ziel los en wij Nederlanders houden de band met een overledene nogal voor onszelf.
Ingeborg van den Wijngaart

Een relatie met iemand eindigt niet als die persoon overlijdt”, is het inzicht van Brenda Mathijssen. “En ook niet als de uitvaart is afgelopen. De relatie blijft.” Mathijssen, universitair docent en onderzoeker aan de Rijksuniversiteit Groningen, doet interdisciplinair onderzoek naar uitvaartculturen, samen met wetenschappers uit onder andere de psychologie en antropologie. Ze spreekt niet van ‘contact’ met overledenen, maar van een band die blijft bestaan tussen nabestaanden en overledenen. “Die relatie bestaat, ongeacht cultuur, religie of stroming. Tijdens mijn onderzoek vertellen geïnterviewden van verschillende afkomst vaak dat ze iets ‘ervaren’ wat voelt als een band met de overledene. Die band krijgt op diverse manieren vorm en betekenis.”

Samen stilstaan

De Sanatan Dharm Hindoestanen staan gezamenlijk stil bij de band met hun dierbare door ook na de crematie op gezette tijden samen rituelen uit te voeren. Ze besteden daarmee zichtbaar aandacht aan hun veranderende relatie met de overledene. “In Nederland en met name protestantse landen