Log in
Moord en doodslag kwamen geregeld voorbij in de lange uitvaartcarrière van Ruud Brouwer. Een gezinsdrama - een moeder die zichzelf en haar twee kinderen doodde – had de meeste impact. Het speelde 25 jaar geleden. Brouwer heeft nog steeds contact met de vader.
Marjon Weijzen

Ksst, ksst, ksst”, doet Ruud Brouwer tegen zijn drie Spaanse zwerfhondjes. “Ze doen niks”, vervolgt hij. “Waar wil je zitten?” Hij is net een uurtje terug van een uitvaart. Gezeten aan een lange houten tafel, ieder met een grote kop thee, hebben we het over het gezinsdrama waarvan Brouwer 25 jaar geleden de uitvaart begeleidde. “Vorig jaar mailde de vader me nog, uit Amerika. Hij heeft daar nu een herstellingsoord voor mensen die extremiteiten hebben meegemaakt.”

Gezinsdrama

De moeder had eerst de twee dochtertjes gedood en daarna zichzelf. Een buurvrouw vond ze. “De vader hing enorm aan me, gedurende die dagen”, vertelt Brouwer. “Ik sprak hem die eerste dag bij een vriendin thuis – zij was geestelijk verzorger en heeft er vorig jaar een boek over geschreven. Later sprak ik hem bij ons in het rouwcentrum, waar hij dag en nacht binnen kon lopen. Hij was zo boos. En dan die twee paar grootouders, die stonden er zo verschillend…