Log in
‘Schoenen uit’ als je schoeisel buiten ziet staan en afwachten of je een hand toegestoken krijgt. Het zijn de kleine dingen die het hem doen, vinden ‘multiculti’ uitvaartverzorgers Indrawati Saktoe en Désirée Meisenbourg.
Marjon Weijzen

Het ruikt naar wierook in uitvaartcentrum Memoriam in Rotterdam-Zuid. Ik heb er met uitvaartverzorgers Désirée Meisenbourg en Indrawati Saktoe afgesproken voor een interview over multiculturele uitvaarten in Nederland. Een Hindoestaans gezelschap komt ‘Hare Krishna’-zingend door de gang achter ons. “De vuurdienst is afgelopen”, vertelt Saktoe, wier thuisbasis dit Monuta-uitvaartcentrum is. “Ze brengen de overledene nu naar het crematorium.” Hindoestaanse Surinamers – Saktoe behoort er zelf toe – houden vaak een vuurdienst voorafgaand aan de crematie, waarbij ze vruchten- en bloemenoffers brengen en gebeden chanten (zingen) om de ziel van de overledene een goede reïncarnatie te bezorgen. Saktoe (44) begon als vrijwilliger in een bewassingsploeg en zit inmiddels 26 jaar in het vak, waarvan de laatste negen jaar als uitvaartverzorger bij Monuta. Samen met Kiran Keshari in Den Haag vormt ze het multiculturele team van Monuta. Ze begeleidt niet alleen Hindoestaanse uitvaarten, maar ook moslimuitvaarten. En ze doet uitvaarten van overledenen van allerlei nationaliteiten, zoals Syriërs, Irakezen, Afghanen en Marokkanen.

Hindoestaans