Log in
Contact-ervaringen met geliefde doden via spiegelstaren? Hans Gerding blaast met zijn psychomanteum nieuw leven in een eeuwenoude praktijk. Een waardevolle interventie voor mensen in rouw.
Laura Cramwinckel

Filosoof en parapsycholoog Hans Gerding (74) heeft zijn hele carrière onderzoek gedaan naar buitengewone grenservaringen en hij houdt daar na zijn pensionering niet mee op. Sinds kort organiseert hij filosofische rouwconsulten vanuit huis. Zijn garage is om­gebouwd tot therapieruimte met een psychomanteum. Een kleine, verduisterde kamer met een comfortabele stoel en een gekantelde spiegel, bedoeld om te communiceren met de doden. Onderzoek toont dat een derde van alle mensen een spontane contact-ervaring heeft met een dode geliefde. In allerlei vormen: visueel, auditief, een aanraking, het gevoel van een aanwezigheid, via een geur, droom of symbolisch (een lied op de radio, een vlinder of vogeltje). “Verreweg de meeste mensen ervaren zo’n contact als troostend en geruststellend dat het met die overleden persoon best goed gaat.”

Psychomanteum

Het concept van het psychomanteum stamt uit de Klassieke Oudheid, toen