Log in
Een bijna perfect congres. Reflecties op rituelen, gedichten van Tjitske Jansen, anekdotes over de vader van Frénk van der Linden, kerkklokken en worstenbroodjes. Alleen die akoestiek…
Marjon Weijzen

“Oh, happy day”, opent een gospelkoortje de congresmiddag van Dela en de Funeraire Academie in de Eindhovense Paterskerk. Dagvoorzitter Frénk van der Linden vertelt dat zijn 89-jarige vader zijn moeder nooit meer wilde zien, nadat zij hem meer dan veertig jaar geleden verliet. Een lijmpoging van Van der Linden en zijn zus, toen hun moeder dement dreigde te worden, mocht niet baten. Maar uitvaartverzorger Ank uit Hoofddorp kreeg het voor elkaar dat hij met een rode roos bij haar kist stond. Zo belangrijk kan een uitvaartverzorger zijn, wil Van der Linden maar zeggen.

Sprekers

Winnaar van de P.C.-Hooftprijs en Nrc-columnist Bas Heijne trof geen ‘Ank’ bij de uitvaart van zijn moeder, maar een uitvaartverzorger die zijn vader naar een ‘showroom’ wilde lokken om hem daar te verleiden tot de aanschaf van een dure kist. Zulke clichés komen blijkbaar nog voor. Heijne ziet niets in een revival van de oude uitvaartrituelen of het ‘