Log in
De doodzieke uitvaartondernemer die er pas mee ophoudt als hij met zijn kale hoofd echt niet meer aan een graf kan staan: het is tekenend voor een beroepsgroep die zich liever niet ziek meldt. Om niet om te vallen, moeten uitvaartverzorgers ook beter voor zichzelf gaan zorgen.
Ingeborg van den Wijngaart

“Uitvaartverzorgers zijn grenzeloos”, zegt Frank van den Oever, adviseur Arbo & Gezondheid bij Dela. “Ze melden zich niet snel ziek en gaan zelfs in hun vrije tijd nog even bij een familie langs.” Het zijn prachtige eigenschappen, vertelt Van den Oever, maar op den duur gaat het mis. Vaak in de balans werk-privé. Dan valt de uitvaartverzorger langdurig uit en is de weg terug lang en zwaar. Annemarie van Willligen, casemanager P&O bij Yarden, herkent de situatie. “We mogen volgens de wet niet weten waaraan iemand ziek is, maar ik zie elke ziekmelding in het systeem langskomen, dat geeft wel een beeld.” Bij Yarden staat 24/7 een organisatie klaar om hulp te bieden aan medewerkers voor wie het even te zwaar is. “En intern hebben we het Yarden-opvangteam, voor collega’s die hun verhaal kwijt willen.” Want dat is het meestal, de akelige situaties die inherent zijn aan het vak, het verdriet van een ander. “En in een grote organisatie als…