Log in
Funerair historicus Wim Cappers pleit voor een grotere rol voor nabestaanden in de Wet op de lijkbezorging. Wordt het niet tijd voor een Wet op de nabestaandenzorg?
Wim Cappers

De Wet op de lijkbezorging wordt aangepast. Belangrijke onderwerpen zijn het beschermen van het beroep van uitvaartondernemer, het toestaan van resomeren en het begraven in grondwater (op natuurbegraafplaatsen). Deze onderwerpen worden aangedragen door de uitvaartsector. Maar wat willen burgers eigenlijk zelf?

Enige tijd geleden kondigde een Tweede Kamerlid een debat aan over de vraag of de marktwerking in de uitvaart niet aanleiding geeft om hiervan een publieke taak te maken. In 1991 stelde de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) na goedkeurring van de toen vernieuwde wet vast dat deze een ethisch fundament mist: de vrijheid van burgers was onvoldoende gewaarborgd. Deze opmerking is nog steeds relevant. Er wordt gewerkt aan een ethisch toetsingskader voor lijkbezorgingstechnieken, maar degene die overlijdt bepaalt de wijze van lijkbezorging. Diegene staat centraal in de Wet op de lijkbezorging.

Als de wet al rekening houdt met achterblijvers, dan gaat het om de leefgemeenschap. De bepaling dat de uitvaart uiterlijk de zesde werkdag na het overlijden moet plaats