Woede, shock, wanhoop, radeloosheid en berusting: hoe om te gaan met emoties na uiteenlopende sterfgevallen

Een kind dat overlijdt na ziekte of door een tragisch ongeval, een dierbaar familielid dat na een lang ziekbed een mooie uitvaart moet krijgen, heftige gevoelens en onbegrip na een zelfdoding die niemand zag aankomen. Uitvaartbegeleiders vertellen hoe ze omgaan met uiteenlopende sterfgevallen. “Het kost ontzettend veel energie, geduld en tijd om het zo goed mogelijk te doen.”

Tranen zullen er zijn, verdriet, maar ook berusting als oma na een mooi leven rustig sterft op haar 92^ste. De begrafenis of crematie die de kinderen moeten regelen, maakt deel uit van hun leven, een gebeurtenis vol emoties, maar min of meer vanzelfsprekend, met een kist die moet worden uitgezocht, een rouwkaart, bloemen en nog veel meer. “Het gaat meer om het logistiek proces dat je moet regelen”, zo noemt Ellen Kruijer het, “omdat je daarnaast je eigen leven hebt.” Hoe volslagen anders is dat als ouders een uitvaart van hun kind onder ogen moeten zien. “Een kind ís je eigen leven. Alles draait om het afscheid van het kind, de rest staat stil.”