Log in
In Zweden loopt het uitvaartbezoek flink terug, schreef Wouter van Aaken in het vorige nummer. Een Zweedse vakbroeder wijt dat aan de prioriteit die zijn landgenoten zouden leggen bij het opvoeden van hun kinderen, ten koste van het bijstaan van ouderen.
Marjon Weijzen

In Nederland zijn uitvaarten de afgelopen decennia juist uitgegroeid tot een populair tijdverdrijf. De vriendenkring van mijn man loopt de uitvaarten van elkaars ouders af. En mijn ouders, die tegen de tachtig lopen, hebben bijna wekelijks een uitvaart op hun programma. Laatst gingen ze naar de uitvaart van de fokster van hun alweer vijftien jaar geleden overleden hond! Ze sturen nog jaarlijks een kerstkaart, verklaarde mijn moeder deze trip naar de andere kant van het land, en de uitvaart van de man van de fokster, een paar jaar eerder, was zo warm en persoonlijk geweest. Ze vinden het vaak kortom gewoon gezellig. Cabaretier Jeroen van Merwijk vertelde in een van zijn shows dat hij de dagen tussen dood en uitvaart van zijn vader als een warm bad ervaren had, een ervaring die hij iedereen gunt. Het kille en grimmige van (met name) cremeren omgeturnd tot een warm bad voor de naasten en een leuk uitje voor de gasten: dat heeft…