Log in
Ik rijd naar mijn geboortestreek om met mijn moeder de as van mijn vader op te halen. Als er cijfers voor rouwen gegeven werden, kreeg mijn moeder vast een tien.
Marjon Weijzen

Ze bedenkt projectjes om de lange lege dagen en het grote lege huis te vullen. Eentje voor de langere termijn is het verstrooien van de as. Dat gaan we doen tijdens een ‘aswandeling’, op mijn vaders verjaardag, in mei. Zolang kan de as niet gratis in het crematorium blijven. Mijn moeder heeft bedacht dat hij in de staande klok – een erfstuk van zijn ouders – zal wachten op verstrooiing. Hoe symbolisch!

Voor Sinterklaas wil ik mijn moeder een Tolad-verstrooiwandelstok cadeau doen, al vindt zij zo’n wandelstok eigenlijk te duur. Ook als Sinterklaascadeau. In de week van de uitvaart worden beslissingen over duizenden euro’s zo genomen, maar nu (nu we tijd hebben) telt elk dubbeltje. Daarbij komt, ik had de verstrooistok na gebruik aan Erna willen geven, de uitvaartondernemer die ons zo goed heeft bijgestaan, maar hij blijkt voor eenmalig gebruik te zijn. Dat staat mij dan weer tegen. En voor mijn moeder staat Erna – hoe blij ze ook met