Les Trésors De Violette

Het was mijn eerste uitvaart als uitvaartverzorger. Vroeg in de ochtend kwam ik bij een gezin dat volkomen onverwacht afscheid had moeten nemen van hun vrouw en moeder. Zij ging sporten, werd onwel en is dezelfde avond in het ziekenhuis overle­den. Paars was haar lievelingskleur. Lavendelvelden sierden de kaart. Toen ik ‘s middags de kaart kwam brengen, had ik een paarse sjaal om, het viel de zoon des huizes meteen op. Paars werd de kleur van de bloemen en bij de uitvaart droegen alle aanwezigen een accent van paars.

In zo’n week tussen het overlijden en de dag van afscheid, zo’n week waarin je dagelijks bij de mensen over de vloer komt, ben je als uitvaartverzorger heel dicht bij de familie. En als de dag van afscheid voor­bij is, dan neem je weer afstand. Maar dat betekent niet dat je vergeet.