Het belooft een bijzonder aangename dag te worden. Zo’n dag waarop je nog in bedekkende winterkleding naar buiten stapt, maar de huid van je handen en je gezicht voelt prikkelen door een krachtige zon en frisse wind tegelijk. De geur van de lente luidt het ontwaken van de natuur in. De vroege spruiten aan de takken geven al iets bloot van het voorjaarsgroen dat in korte tijd de begraafplaats weer zal vullen. Belofte van nieuw leven. Een mooie dag voor de dood.
Alles is in gereedheid gebracht en ik sta klaar voor ontvangst. De genodigden arriveren één voor één en samen wachten we de familie op. “Wat is het hier mooi”, hoor ik mensen zeggen. In de verte zie ik de stoet aankomen. Er is gekozen voor een klassieke staatsieauto. Hoe dan ook altijd een indrukwekkend stijlvol entree, hoewel op deze plek zoveel andere vormen van vervoer ook niet zouden misstaan.
