“Het is niet mogelijk om afscheid van je moeder te nemen.” Met die woorden zette de rechercheur een streep door mijn wens om mijn overleden moeder te zien. Die ochtend maakte zij een einde aan haar leven door voor een trein te gaan staan.
Ik ben achteraf gezien verbaasd dat ik, net 20 jaar, het lef had er tegenin te gaan. Voor mij was duidelijk dat hij er uiteindelijk niet over ging. Het was míj́n moeder, míj́n verlangen om afscheid te nemen. Al wist ik het vanbinnen wel, mijn ogen zochten de bevestiging dat zij het echt was. Bovendien, zo afschuwelijk als ik het me inbeeldde zou ze er toch niet uitzien?
