Log in
Ze liep met een roos in haar hand naar het crematorium om toch afscheid te nemen van haar moeder.
Loes Rooijakkers

Ze werd bij de deur geweigerd en was niet welkom bij de uitvaart. Er was in dat gezin te veel gebeurd. Ik kreeg de bloem in mijn hand gedrukt die ze graag zelf bij haar moeder had willen neerleggen. Het contact was ze al jaren geleden verloren, maar nu was ze haar moeder pas echt kwijt. Zij was uitgesloten van alle rouwrituelen. De harde opstelling van de opdrachtgever, gesteund door broers en zussen, bood geen soelaas voor het zwarte schaap. In meerdere jaren opgebouwde ellende is niet daags voor een crematie even op te lossen. Een afscheid is een blik in een achteruitkijkspiegel en toont alle facetten van een leven dat voorbij is. Wie wel of niet aanwezig zijn, wat er gezegd wordt of juist verzwegen; je gaat zoals je geleefd hebt. Ik legde de bloem bij de kist en hoopte dat er ‘nog iets na de dood’ zou zijn. Dat dit ‘iets’ een teken zou geven aan de dochter…