Log in
Zeventien jaar geleden schoolde ik om tot uitvaartbegeleider en journalist. Bij mij kwam het zwaartepunt bij de journalistiek te liggen. In beide branches zag ik vergelijkbare ontwikkelingen, zoals een enorme toestroom van zelfstandigen, en de roep om een keurmerk.
Marjon Weijzen

Zeker in de eerste jaren volgde ik veel scholing, logisch als je start in een nieuw beroep. Wat me opviel was dat er vooral freelancers aan de trainingen deelnamen. Terwijl zij het zelf moeten betalen en journalisten in loondienst het in tijd van de baas kunnen doen. De laatste jaren is dat wel aan het veranderen, waarschijnlijk onder invloed van de tanende journalistieke arbeidsmarkt; online biedt nog steeds geen goed verdienmodel. Ik ontmoet bij bijscholings- en brancheactiviteiten nu veel vaker ook journalisten in loondienst. Maar de allergrootste groep bestaat – net als in de uitvaartbranche – uit mensen die ergens weg gereorganiseerd zijn en zich oriënteren op een nieuwe richting (‘schrijven voor het web’, ´seo-schrijven’). Journalist is nog steeds een vrij beroep zonder keurmerk. In de uitvaartbranche heb ik gezien dat een keurmerk de professionalisering stimuleert, ook bij diegenen die er faliekant tegen zijn. Zo werd ook bij het eerste uitvaartbedrijf waar ik werkte, dat niet aangesloten was bij het Keurmerk