Log in
Dit is Aylan Kurdi. Hij is drie jaar geworden. Deze foto en deze woorden stonden groot op de voorpagina van Trouw van 3 september.
Marjon Weijzen

Razendsnel ging het beeld van het dode aangespoelde jongetje de wereld rond. Via oude en nieuwe media. Een foto met iconische waarde. Aylan werd een symbool voor de vluchtelingenstroom uit Syrië. Een symbool van wanhoop. Het vluchtelingenbootje sloeg om, Aylan verdronk en spoelde aan op het strand van Bodrum. De foto laat zien welke risico’s Syrische ouders nemen om hun kinderen een veilige toekomst te bieden. De foto raakt. Juist omdat het jongetje zo lief is, zo mooi, zo schattig. De wrede zee heeft hem, helemaal gaaf nog, bij ons teruggelegd. Deze nieuwsfoto is een post-mortemfoto: een foto van een overledene. Hij zou ook kunnen hangen in de tentoonstelling in het uitvaartmuseum over post-mortemfotografie. Deze tentoonstelling was de aanleiding voor dit nummer. Directeur Guus Sluiter schreef een essay, waarin hij pleit voor het postume portret, funerair historicus Wim Cappers beschrijft de geschiedenis van het doodsportret en (uitvaart)fotografen reageerden op de vraag: selfies met een overledene: hype