Log in
Hoewel ze de uitvaartondernemer een knuffel gaf na het afscheid van de overledene, viel er later een vette klacht op de mat. Er deugde niets aan de uitvaart, vond klaagster. De uitleg over het standaardtarief was onvoldoende en ze had een eenvoudige uitvaart gewild. Ze wilde geen kaarsen rond de kist, er stonden fouten in de documenten, er was te veel uitvaartpersoneel en de zakdoekjes met de naam van de uitvaartondernemer waren haar een doorn in het oog. En ze had zelf aangifte willen doen. In haar brieven schrijft klaagster dat zij betaalde en daarom ook bepaalde: de uitvaartondernemer moest doen wat klaagster hem opdroeg.
Marliz Schellekens

Soms lijkt het of de dood van een geliefde de uitvaartondernemer wordt verweten. Dat was het gevoel dat mij bekroop bij deze klacht. Dit is geen opdrachtgever die past binnen een standaard aanpak. En bij de voorbereidingen van de uitvaart moet de uitvaartondernemer daarvoor aanwijzingen hebben gehad. Hoe duidelijker een opdrachtgever is over zijn wensen, hoe makkelijker de uitvaartondernemer daarop in kan spelen. Andersom geldt dat ook: hoe duidelijker de uitvaartondernemer is over wat er moet gebeuren, hoe eenvoudiger het voor de opdrachtgever is om zijn wensen daarover kenbaar te maken. En uiteindelijk is de uitvaartondernemer de professional, op wie de verantwoordelijkheid rust om de opdrachtgever door de voorbereidingen te loodsen en naar diens wensen te handelen. Naar mijn mening tekende klaagster de begroting en daarmee dus voor het standaardtarief en het extra uitvaartpersoneel. Maar toch viel de uitvaartondernemer een verwijt te maken: hij had beter dóór moeten vragen “Wat bedoelt u met een eenvoudige uitvaart? Wat verstaat u daaronder?”…