Log in
Ook wij hebben een kat. Lex. Voor de kinderen. Als hij dood is, komt er geen nieuwe, heb ik al gezegd. Ik ben daarmee niet representatief. De maatschappelijke trend is dat huisdieren steeds belangrijker huisgenoten zijn.
Marjon Weijzen

Dierenuitvaartcentra varen er wel bij. Een uitstapje naar de dierenuitvaartbranche is fascinerend. Niet vanwege de mogelijkheden om menselijke uitvaarten (dierenuitvaarders spreken over ‘humane uitvaarten’) uit te breiden met dierenuitvaarten. Dbegravenieren- en mensenuitvaart zijn gescheiden werelden, op enkele uitzonderingen na, waarvan we er twee in dit nummer uitlichten (Yardens dierenbegraafplaats in Rijswijk en Crematorium Westerhout in Beverwijk). Ook niet vanwege het troostende potentieel van dieren. Troosthond Ruby levert mooie pr (ze stond al in de Linda, Vriendin en vele nieuwsmedia), maar ik verwacht weinig navolging. Voor een uitvaartverzorger lijkt zo’n hond me nogal een blok aan het been, vooral tijdens een uitvaart: moet je naast al het andere ook nog op je hond letten. Wat maakt de dierenuitvaartbranche dan wel interessant? Bijvoorbeeld dat er veel geëuthaniseerd wordt en nauwelijks meer begraven. Het is tegenwoordig: cremeren, en de as en een pootafdruk mee terug naar huis nemen. Zijn deze ontwikkelingen ook bij menselijke uitvaarten te verwachten? Meer regie over het sterven, zeker.…