Log in
Het is een van mijn angstdromen, om levend begraven te worden.
Aart Mak

Ik zag mij als een brood in de halve cirkel van een bakstenen oven worden geschoven. Eerst ging mijn hoofd erin en achter mijn voeten werd het deurtje gesloten. De ruimte was zo krap dat ik alleen mijn vingers en tenen kon bewegen. Daar lag ik dus, te wachten tot de zuurstof op was of de hitte onverdraaglijk zou worden. Maar voordat dat gebeurde was ik al sidderend van angst wakker geschrokken. Jaren geleden heb ik geprobeerd naar de film Buried te kijken over een man die in een doodskist twee meter diep in het woestijnzand was begraven. Levend begraven. De man kon zich enigszins op z’n zij draaien, had een telefoon met nog weinig energie en ik geloof ook een zaklamp met half lege batterijen en moest maar proberen eruit te komen. Dat lukte hem niet. En mij lukte het niet om de film uit te zien, hoezeer ik steeds maar probeerde te bedenken dat een camera en dus…