Log in
Het coronavirus houdt ons bezig. Wat mij na een paar weken opvalt is dat je vaak niet kunt voorspellen hoe iemand eronder is. Sommige uitvaart- en overledenenverzorgers draaien fikse overuren, maar er zijn er ook die zich vervelen – ‘niks aan, al die technische crematies’. Ook gehoord: ‘Het lijkt wel stilte voor de storm.’
Marjon Weijzen

Werk- en privéomstandigheden pakken voor iedereen anders uit. Bij ons is het hectisch met alle gezinsleden thuis aan het (school)werk, anderen zitten al langer dan een maand alleen. Sommigen vlogen na het eerste weekend al tegen de muren, anderen ervaren het als de vakantie waar het al jaren niet van kwam. En soms is dat dezelfde persoon, een paar weken later (zoals onze eindredacteur). Je moet dus iedereen steeds vragen hoe het met ze gaat.

Terwijl de grote vraag nu is hoe het coronavirus kiest (nou ja…kiest?), ging de redactie (al maanden geleden) op zoek naar hoe de uitvaartconsument kiest. We lieten er, samen met BGNU, een consumentenonderzoek voor doen. Een antwoord kreeg ik ook toen ik een weekend waarnam. Ik werd gebeld door een vrouw die me in één adem vertelde dat haar schoonvader zojuist was overleden en dat ze – ‘geen idee wat ze nu moest doen’ – websites had vergeleken van uitvaartondernemers in de buurt. “U