Log in
Joris Huizinga en Hans Heikoop, voorzitter en secretaris van de Vereniging van Mortuariumbeheerders in de Gezondheidszorg (VMG), zijn niet blij met het artikel ‘Mogen ziekenhuizen verdienen aan de dood?’ Ik snap dat wel. De meeste uitvaartverzorgers, misschien wel 95 procent, vinden het mortuariumbeheer prima. Ze hebben, net als Marij Jonkmans van Sakura Uitvaartverzorging, nog nooit problemen gehad met de dienstverlening, de tarieven of de afhaalmogelijkheden. Jonkmans stelt nuchter vast (pag. 9): “De eerste dag in het ziekenhuis hebben mensen geen keuze.” Het ziekenhuis bepaalt hoe het gaat in haar mortuarium, stuurt een factuur naar de uitvaartverzorger en die betaalt die en zet de kosten op de uitvaartnota. Wie gaat er, op een totale uitvaartrekening van dik 5000 euro, nou zeuren over 100 euro mortuariumkosten?
Marjon Weijzen

Toch zijn er wel degelijk problemen. Sommige mortuaria hanteren schimmige tarieven, er zijn mortuariumbeheerders die bekend staan als lijkenpikkers, en de roep om meer controle maakt het mortuarium almaar duurder. Waar je vroeger de sleutel bij de receptie haalde, moet je nu, nota bene in het digitale tijdperk, een persoonlijke overdracht doen, met een mobiele mortuariummedewerker die daarvoor wellicht uit een ander ziekenhuis moet komen. Dat alles lukt natuurlijk niet binnen de drie uur waarin het mortuariumverblijf nog gratis is. Waarom betalen ziekenhuizen de mortuariumkosten niet voor een dag in plaats van voor drie uur? Is het niet raar dat ziekenhuizen verdienen aan hun dode patiënten? Sommige ziekenhuizen vragen mortuariumbeheerders zelfs vergoedingen tot 500 euro per overledene. Ergens begrijpelijk, een vorm van marktwerking: uitvaartverzorgers staan in de rij om een mortuarium te beheren. Als je dat goed doet, houd je er immers zeker uitvaarten aan over. Het vraagt wel wat om de vrije keuze voor een uitvaartverzorger boven het bedrijfsbelang…