Log in
In dit vreemde jaar 2020 waarin onze levensstijl diepgaand verandert en de dood niet ver weg is, zijn wij twee huisdieren kwijtgeraakt
Aart Mak

In februari kreeg onze prachtige Picardische herder die wij Siep noemden, ernstige longaandoeningen en overleed op de achterbank van de auto, toen ik haar naar Amsterdam bracht voor een betere behandeling dan onze dierenarts kon geven. Ik ontdekte het pas bij aankomst en heb toen staan huilen als een jongetje. En in oktober moesten we onze oude kater laten inslapen. Een dierenarts die in deze coronatijd aan huis wilde komen, hielp hem en ons met afscheid van elkaar en van zijn leven te nemen. Weer tranen. Beide dieren heb ik naar het dierencrematorium in Amsterdam-Noord gebracht. Dezelfde oudere man hielp mij. Hij herkende mij de tweede keer niet. Mondkapjes dragen ook niet bij aan gezichtsherkenning. Maar beide keren zei deze medewerker hetzelfde. Hij zag wel mijn opwellend verdriet en zei dat zo’n dier toch een lid van je gezin is geworden. Zowel de eerste als de tweede keer voelde ik mij door zijn woorden gezien en getroost.

Waarmee ik