De campagne laat zien dat er in de samenleving draagvlak is<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Een campagne om een vorm van lijkbezorging in de wet verankerd te krijgen, ziet Mark als het financieren van \u2018onderzoek naar haalbaarheid\u2019. \u201cWie de Stichting Veraarden mede-financiert, krijgt daar niet persoonlijk iets voor terug. Het gaat eigenlijk om lobbykosten, maar deze campagne laten zien dat er in de samenleving draagvlak is voor zo\u2019n product. Ergens is het ook jammer dat partijen zelf geld moeten ophalen voor iets wat een groter maatschappelijk doel dient, omdat het een soort van willekeur heeft; het initiatief komt van de grond als er voldoende donateurs gevonden worden. In Amerika wordt door sommige sectoren gedoneerd om te laten zien \u2018hoe goed wij bezig zijn\u2019, zonder dat echt gekeken wordt naar het maatschappelijk belang. Dat is de keerzijde van dit model.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Volgens de directeur van Stichting Veraarden is de kracht van crowdfunding dat het een product of ontwerp zichtbaar kan maken dat nog geen grote bekendheid heeft. \u201cZoals het veraarden. Het zet mensen aan het denken over wat hen aanspreekt en wat zij belang vinden. Het heeft ook iets zuivers dat een ministerie nog niet meebetaalt in deze fase. Met \u2018Wij zijn aarde\u2019 richten we ons niet alleen op de vorm van lijkbezorging, we voeren ook het gesprek over de dood, over \u2018wat wil ik na mijn dood\u2019 en over nieuwe afscheidsrituelen. Dat gaat verder dan veraarden in de wet verankeren. Daarnaast is het fijne van crowdfunding dat het een eenmalige donatie is waar je zelf de hoogte van kunt bepalen. Je zit niet vast aan een lidmaatschap. Het lijkt in die zin op de klassieke collectant die aan de deur komt, maar dan via je eigen, sociale media, kanalen.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\nCrowdfunding lijkt op de klassieke collectant die aan de deur komt<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Beeld:<\/strong> Marijn Bax<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n","post_title":"Crowdfunding voor een maatschappelijk doel","post_excerpt":"","post_status":"publish","comment_status":"open","ping_status":"closed","post_password":"","post_name":"crowdfunding-voor-een-maatschappelijk-doel","to_ping":"","pinged":"","post_modified":"2025-09-25 17:49:36","post_modified_gmt":"2025-09-25 15:49:36","post_content_filtered":"","post_parent":0,"guid":"https:\/\/branchebladuitvaartzorg.nl\/?post_type=article&p=19126","menu_order":0,"post_type":"article","post_mime_type":"","comment_count":"0","filter":"raw"},{"ID":19114,"post_author":"565","post_date":"2025-09-26 08:00:00","post_date_gmt":"2025-09-26 06:00:00","post_content":"\nIn tekst en beeld delen uitvaartprofessionals op sociale mediaplatforms als LinkedIn, Instagram, Facebook, TikTok en YouTube veel verhalen over hun werk. Naamsbekendheid en acquisitie is daarbij vaak niet eens het belangrijkste. \u201cIk zet sociale media vooral in om de dood menselijker, toegankelijker en zachter te maken.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Sociale media hebben het imago dat er alleen maar positieve en mooie dingen uit het leven worden gedeeld. Dat is misschien in grote lijnen wel waar, maar het is ook steeds meer geaccepteerd om ook minder fijne levenservaringen te delen, zoals een burn-out of depressie. Zelfs op een zakelijk platform als LinkedIn komen berichten voorbij over bijvoorbeeld omgaan met ziekte, verslaving, rouw en verlies.<\/p>\n\n\n\n
Dat signaleert ook onderzoeker Natalia S\u00e1nchez-Querub\u00edn van de bachelor Media Studies aan de Universiteit van Amsterdam. \u201cOp sociale media platformen zijn mensen meer en meer open in discussies over problemen met mentale gezondheid. Ze delen persoonlijke verhalen, maken memes en verspreiden informatie om zo een ondersteunend netwerk op te bouwen. Als onderzoekers van nieuwe media zijn we bezig om concepten en methodes te ontwikkelen waarmee we deze culturele verschuivingen kunnen begrijpen.\u201d In haar huidige onderzoek besteedt Natalia aandacht aan de vraag welke rol nieuwe digitale media spelen in het bespreken van onderwerpen die als taboe worden beschouwd. \u201cDenk dan aan zaken als ernstig ziek zijn, de dood en rouw\u201d, legt ze uit. \u201cIk wil ontdekken hoe mensen nieuwe technologie\u00ebn gebruiken om in zulke situaties met anderen contact te leggen die hetzelfde meemaken.\u201d<\/p>\n\n\n\n\n\n
Informeren en inspireren<\/h2>\n\n\n\n
Het lijkt dus alsof de \u2018tijd rijp is\u2019 voor uitvaartprofessionals om op sociale platformen veel over hun vak te laten zien. Niet alleen om bekendheid te genereren, maar ook om te informeren over wat er belangrijk is bij het regelen van een uitvaart, en om te inspireren, te laten zien wat er allemaal mogelijk is. Toch kan dit ook als (te) confronterend worden ervaren; niet iedereen zit erop te wachten om ineens een foto van een kist of rouwstoet in zijn tijdlijn te zien. Hoe ga je respectvol en professioneel te werk?<\/p>\n\n\n\n
\nIk deel gewoon iets wat is gebeurd, wat iemand heeft gezegd of wat me heeft geraakt<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Renee Krijgsman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nAls afscheidsfotograaf vindt Renee Krijgsman het belangrijk om op sociale media aanwezig te zijn om te laten zien wat een afscheidsfotograaf doet en wat het belang van haar vak is. \u201cIk hoop dat mensen herkenning en steun vinden door mijn posts. Afscheidsfotografie kan heel helpend zijn. De periode rond een uitvaart gaat soms in een waas voorbij, fotografie kan voor nabestaanden een manier zijn om het afscheid nog tastbaar te houden, ook via de albums die ik voor ze maak. Ik wil de herinnering aan een persoon eer aan doen, dat vinden mensen mooi. Ik richt me aan de ene kant tot uitvaartbegeleiders, dat zijn toch de wegen om werk binnen te halen, maar ook tot personen die te maken krijgen met afscheid. Daarnaast wil ik ook dingen bespreekbaar maken en laten zien: zo kan het ook, dat is ook mogelijk.\u201d<\/p>\n\n\n\n