Log in
De Consumentenbond vindt de uitvaartsector schimmig. Ik zet daar graag een praktijkervaring tegenover.  Op vrijdagavond belde Zoon. Zijn moeder was op de intensive care overleden. De artsen wilden obductie. Voor Vader hoefde dat niet zo, hij wil zijn vrouw zo snel mogelijk thuis hebben. De obductie kan maandag pas.
Marjon Weijzen

Met het ziekenhuis is afgesproken – de arts had gebeld met iemand van de Raad van Bestuur – dat Moeder naar huis kon en maandag weer terug naar het mortuarium zou gaan. ‘Op kosten van het ziekenhuis’, zei Zoon, toen ik daar voorzichtig naar informeerde, en of ik de kosten voor het extra vervoer apart wilde factureren. Want ook die betaalde het ziekenhuis, ‘al mocht ik dat eigenlijk niet tegen u zeggen’. Mooi, natuurlijk, maar wel wat schimmig… De familie wil de uitvaart in een gebouw van een geloofsgemeenschap in de buurt, waarvan zij geen lid zijn, maar wel geleid door hun voorganger. Ik bel de voorganger of hij kan, en wat hij kost. Voor dat laatste verwijst hij me naar de voorzitter, die ik echter maandag pas kan bellen. Ik leg hem uit dat ik een kostenbegroting opstel. Deze familie heeft een naturapolis en een beperkt bedrag beschikbaar op een bankrekening. Ze willen overzicht houden over de kosten. Ik…