Log in
Twee etmalen had hij op het politiebureau doorgebracht, alleen met zijn verdriet.
Aart Mak

Verdriet was nog zacht uitgedrukt, het was een emotionele aardbeving. Hij voelde zich wanhopig en radeloos. Tot diep in de nacht hadden hij en zijn jonge vrouw zich opperbest vermaakt in het uitgaansleven van Amsterdam, met vrienden en onbekenden. En toen naar huis. Hij wilde het liefst zo gauw mogelijk naar bed. Zij zei dat zij eerst nog een bad zou nemen. Hij viel in slaap en schrok een uur later wakker met een onbestemd gevoel. Hij vond haar in bad, verstild, dood. Ze had nauwelijks water getapt. En toch leek ze erin verdronken te zijn, moe en aangeschoten als ze was. Verlamd van schrik en ongeloof belde hij 112. De ambulancejongens kwamen snel en constateerden de dood. Maar ze belden ook de politie die even later kwam kijken en niet zomaar bereid was te verklaren dat het een natuurlijke dood was geweest. Hij moest mee, kon snel nog wat spullen pakken en mocht één vriend bellen die hij zijn…