Log in
Ook Haarlem kent nu een organisatie van dichters en dominees die erbij zijn als iemand in alle stilte, zonder vermogen of verwant, wordt begraven.
Aart Mak

En als deze woordkunstenaars erbij zijn, bij toerbeurt, dan vertellen ze zo goed als ze kunnen dat hier een mens wordt begraven en geen tegen het raam gevlogen dood vogeltje. En dat ook deze mens de eer verdient die hem toekomt, al was dat bij leven niet of in elk het geval op het laatst niet het geval. De afspraak is: laat dit voorbijgegane leven in elk geval iets mogen zeggen over het leven in het algemeen, over de hoop en de teloorgang, over jeugdige vergezichten en de weg die doodliep. Stadsdichter Willemien Spook dichtte dat het ging (..) ‘om bij het leven stil te staan van een onbekende dode – ik heb u gezien, ja, u was hier ook – zo zou het altijd moeten gaan.’ Begin augustus was ik gevraagd om in Alkmaar de uitvaart van iemand te leiden die toen hij geboren werd ‘mongooltje’ werd genoemd. Hij was niet eenzaam en voor iemand die het syndroom van…